unia europejskawysoki kontrast A A A
  • kaplica

    kaplica

    Kaplica Trójcy Świętej

    Informacje, godziny otwarcia, ceny biletów

  • unia

    unia

    1569-2019

    450-lecie Unii Lubelskiej

    Wystawa edukacyjna

  • popc

    popc

    Projekt www.muzeach

  • Wilno

    Wilno

    Lublin – miasto unii Litwy i Polski

    Muzeum Narodowe – Pałac Wielkich Książąt Litewskich w Wilnie, 6 lipca - 24 listopada 2019.

  • lato

    lato

    Lato w Muzeum Lubelskim!

    Wakacyjne warsztaty edukacyjne, czerwiec - sierpień 2019.

  • MZWDRz

    MZWDRz

    Muzeum Lubelskie w Lublinie prowadzi społeczne konsultacje dotyczące kształtu tworzonego oddziału

Naczynie szklane z Werbkowic-Kotorowa

Wersja do druku Poleć znajomemu
 Naczynie szklane odkryte w grobie dziecka z III/IV w. n.e. Werbkowice-Kotorów, pow. Hrubieszów. Stan przed konserwacją. Naczynie jedno z zaledwie kilkunastu dobrze zachowanych antycznych naczyń szklanych znalezionych na Lubelszczyźnie. Pochodzi z grobu datowanego na koniec III lub początek IV w. n.e..

 

 

Szklana czarka z Werbkowic-Kotorowa wraz z wybranymi elementami wyposażenia grobu z III/IV w. n.e. na stałej wystawie: „Śladami przeszłości. Najdawniejsze dzieje Ziemi Lubelskiej”.

Wykonana ze szkła niewielka czarka została odkryta w grobie przedstawiciela ludności tak zwanej grupy masłomęckiej. To lokalna grupa kulturowa zasiedlająca teren Kotliny Hrubieszowskiej od końca II do przełomu IV i V w. n.e. Należy do kręgu kultur identyfikowanych z Gotami, którzy wędrowali z Pomorza, przez Ziemię Lubelską, nad Morze Czarne.
Naczynia szklane były w starożytności towarem luksusowym, a technika ich wyrobu jedną z najbardziej strzeżonych tajemnic. Na ziemiach polskich występują jako importy i są dowodem na kontakty handlowe kultur "barbarzyńskich" ze światem antycznym. Obszar grupy masłomęckiej był ośrodkiem pośredniczącym w tym handlu.

 Zakonserwowane i zrekonstruowane naczynie szklane z III/IV w. n.e. Werbkowice-Kotorów, pow. Hrubieszów. Autor konserwacji: Jarosław Strobin.Czarka z Werbkowic-Kotorowa to jedno z zaledwie kilkunastu dobrze zachowanych antycznych naczyń szklanych znalezionych na Lubelszczyźnie. Pochodzi z grobu datowanego na koniec III lub początek IV w. n.e., który zawierał szkielet dziecka (około trzynastoletniej dziewczynki) i towarzyszące mu, oprócz czarki, dary grobowe: 9 naczyń (z których 7 reprezentuje wysokiej klasy toczone na kole wyroby garncarskie), grzechotkę glinianą, srebrną zapinkę, a także kości zwierzęce (m. in. koguta i szczupaka). Niewielkie, mające zaledwie 5,6 cm wysokości szklane naczynie jest prawie kompletne. Wykonano je ze szkła przezroczystego, bezbarwnego o lekko żółtawym odcieniu. W procesie wytwórczym zastosowano metodę wydmuchiwania w formie z obracaniem. Zdobienie uzyskano poprzez dookolne nalepienie na ukształtowane naczynie gorącej nitki szklanej. Podobne egzemplarze można znaleźć na terenie rzymskich prowincji nad Dunajem, na przykład w Dacji. Takie naczynia wytwarzano też na obszarze kultury czerniachowskiej w dorzeczu Dniestru.