unia europejskawysoki kontrast A A A

Nowy Ratusz

Wersja do druku Poleć znajomemu

Historia tego miejsca sięga początków XVII wieku, kiedy do Lublina sprowadzono karmelitów bosych. W latach 20. XVII wieku karmelici wznieśli kościół Matki Boskiej Szkaplerznej oraz klasztor. Za twórców projektu są uważani Jakub Balin i Jakub Tremandzel.

W 1803 roku pożar Krakowskiego Przedmieścia zniszczył zabudowania klasztorne oraz kościół. Karmelici, zmuszeni brakiem odpowiednich środków na odbudowę, przenieśli się do opuszczonego przez karmelitanki klasztoru i kościoła pw. św. Józefa przy dzisiejszej ulicy Świętoduskiej. W 1808 roku rząd austriacki sprzedał zniszczone pozostałości osobom prywatnym. W 1826 roku miasto odkupiło ruiny, z zamiarem wykorzystania ich na nową siedzibę władz municypalnych. Nowy Ratusz wybudowano według projektu Aleksandra Groffe w latach 1827-1830. Zaadaptowano Nawe główną i zachodni rząd dawnych kaplic kościoła. Na parterze mieścił się odwach, na pierwszym piętrze – resursa, sala balowa i biura, a na drugim – mieszkanie prezydenta. Dla potrzeb urzędu przystosowano również skrzydła klasztoru.
Budynek Zarządu Miejskiego ucierpiał w czasie działań wojennych we wrześniu 1939 roku oraz w trakcie walk o Lublin w lipcu 1944 roku. Szczególnie ucierpiały skrzydła po dawnych zabudowaniach klasztornych, które rozebrano. Korpus i wieża Ratusza zostały odbudowane.

Nowy Ratusz, fotografował A. Stepanoff, ok. 1899 roku