unia europejskawysoki kontrast A A A
  • kaplica

    kaplica

    Kaplica Trójcy Świętej

    Informacje, godziny otwarcia, ceny biletów

  • unia

    unia

    1569-2019

    450-lecie Unii Lubelskiej

    Wystawa edukacyjna

  • popc

    popc

    Projekt www.muzeach

  • Wilno

    Wilno

    Lublin – miasto unii Litwy i Polski

    Muzeum Narodowe – Pałac Wielkich Książąt Litewskich w Wilnie, 6 lipca - 24 listopada 2019.

  • lato

    lato

    Lato w Muzeum Lubelskim!

    Wakacyjne warsztaty edukacyjne, czerwiec - sierpień 2019.

  • MZWDRz

    MZWDRz

    Muzeum Lubelskie w Lublinie prowadzi społeczne konsultacje dotyczące kształtu tworzonego oddziału

Figura nasłoneczniona

Wersja do druku Poleć znajomemu

Figura nasłoneczniona – 1965, gips patynowany, 125,5 x 53 x 44 cm, wł. Muzeum Lubelskie, fot. Piotr Maciuk

Lekka, wertykalna rzeźba, bez mocnej stabilnej podstawy z rozbudowaną górną częścią. Odbiega od wcześniejszych prac Artystki i wskazuje na zupełnie nowe rozumienie formy. Zbrożyna uwalnia się od przesłania wpajanego przez Dunikowskiego, który „kazał myśleć o rzeźbie jak o żywym drzewie mocno wrośniętym korzeniami w ziemię”. Ale nadal architektonika tej pracy „inspirowana jest prawami wegetacji i silnie respektuje poczucie pionu”. Artystka komentowała to następująco: „dążenie do hieratyczności, zamierzona statyczność, pewna oschłość”. Rzeźba zatraca figuralność, jest właściwie abstrakcją. Nie traci jednak swojego organicznego odniesienia. Zbrożyna chciała, żeby był w niej pierwiastek życia, dlatego nie określała tej pracy słowem „konstrukcja”, ale „struktura”. Nazwała ją Figurą, co neguje jej przedmiotowość. A dookreślenie jej przymiotnikiem „nasłonecznienie” można zrozumieć jako nasycenie życiodajną energią. Wpisany w rzeźbę element nadziei sprawia, że Figura nasłoneczniona odbiega w swojej wymowie od większości prac Artystki
 

Pietà

Pietà – 1976 (odlew pracy wykonanej w 1967 roku), brąz patynowany, 18,5 x 27 x 18 cm, wł. Muzeum Lubelskie, fot. Piotr Maciuk

więcej »