unia europejskawysoki kontrast A A A
  • unia

    unia

    1569-2019

    450-lecie Unii Lubelskiej

    Wystawa edukacyjna

  • popc

    popc

    Projekt www.muzeach

  • Rellikty

    Rellikty

    Relikty średniowiecznej drewnianej zabudowy wzgórza zamkowego w Lublinie – badania interdyscyplinarne i konserwacja


    Dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z programu: „Ochrona zabytków archeologicznych” na lata 2019-2020 

Figura nasłoneczniona

Wersja do druku Poleć znajomemu

Figura nasłoneczniona – 1965, gips patynowany, 125,5 x 53 x 44 cm, wł. Muzeum Lubelskie, fot. Piotr Maciuk

Lekka, wertykalna rzeźba, bez mocnej stabilnej podstawy z rozbudowaną górną częścią. Odbiega od wcześniejszych prac Artystki i wskazuje na zupełnie nowe rozumienie formy. Zbrożyna uwalnia się od przesłania wpajanego przez Dunikowskiego, który „kazał myśleć o rzeźbie jak o żywym drzewie mocno wrośniętym korzeniami w ziemię”. Ale nadal architektonika tej pracy „inspirowana jest prawami wegetacji i silnie respektuje poczucie pionu”. Artystka komentowała to następująco: „dążenie do hieratyczności, zamierzona statyczność, pewna oschłość”. Rzeźba zatraca figuralność, jest właściwie abstrakcją. Nie traci jednak swojego organicznego odniesienia. Zbrożyna chciała, żeby był w niej pierwiastek życia, dlatego nie określała tej pracy słowem „konstrukcja”, ale „struktura”. Nazwała ją Figurą, co neguje jej przedmiotowość. A dookreślenie jej przymiotnikiem „nasłonecznienie” można zrozumieć jako nasycenie życiodajną energią. Wpisany w rzeźbę element nadziei sprawia, że Figura nasłoneczniona odbiega w swojej wymowie od większości prac Artystki
 

Pietà

Pietà – 1976 (odlew pracy wykonanej w 1967 roku), brąz patynowany, 18,5 x 27 x 18 cm, wł. Muzeum Lubelskie, fot. Piotr Maciuk

więcej »