wysoki kontrast A A A
  • nieszawa kolonia

    nieszawa kolonia

    Nieszawa Kolonia

    Monografia osady z okresu rzymskiego

  • Awangarda

    Awangarda

    Nowa forma Wielkiego Jutra

    3 czerwca - 30 lipca 2017

  • portret miasta

    portret miasta

    Portret miasta

    30 czerwca - 31 sierpnia 2017

  • Lato w mieście

    Lato w mieście

    Lato w Muzeum

    czerwiec - sierpień 2017

  • P.Maciuk

    P.Maciuk

    Zabytki Lublina w fotografii Piotra Maciuka

    21 lipca - 20 sierpnia 2017

Piękno zaklęte w drobiazgu. Elementy dekoracyjne w strojach ludowych Lubelszczyzny. 29.04-30.06.2006

Wersja do druku Poleć znajomemu

Wystawa prezentuje elementy i dodatki dekoracyjne w strojach Lubelszczyzny: kobiece nakrycia głów, gorsety zdobione cekinowymi kompozycjami oraz z bogatych tkanin brokatowych i adamaszkowych, męskie pasy aksamitne i skórzane, wełniane krajki, laski z ozdobnymi rękojeściami, biżuterię, przykłady zdobienia tkanin haftem (haft tkacki zw. perebory, ścieg łańcuszkowy, ścieg krzyżykowy) oraz drukowaniem przy pomocy drewnianych klocków. Wystawę wzbogacają archiwalne fotografie z 1 poł. XX w.

Czepiec panny mlodej (1 poł. XX w.), pow. LublinUbiór odświętny odgrywał w tradycyjnej kulturze ludowej niezwykle istotną rolę. Świadczył nie tylko o sytuacji materialnej właściciela, jego stanie społecznym, ale głównie o przynależności do szerszej wspólnoty kulturowej. Nie szczędzono więc środków na jego upiększanie. Uwaga, jaką przywiązywano do stroju sprawiła, że w dziedzinie ludowej twórczości artystycznej zajmował on jedno z ważniejszych miejsc. Był dziełem plastycznym o barwnej i przestrzennej kompozycji, na które złożyła się praca ręczna samych właścicieli oraz twórczość specjalistów wiejskich i małomiasteczkowych: krawców, hafciarek, koronczarek, szewców, kożuszników.
Po uwłaszczeniu chłopów w 2 poł. XIX w. nastąpił bujny rozwój stroju ludowego, zarówno pod względem materiału, formy jak i zdobnictwa. Ogólnemu wzrostowi zamożności chłopstwa towarzyszył rozwój produkcji tkanin fabrycznych, barwników anilinowych, pasmanterii i tanich ozdób. Sprzyjało to coraz wymyślniejszemu zdobieniu stroju i próbom dostosowania się do bieżącej mody, co z kolei powodowało pogłębianie się różnic między ubiorami w poszczególnych regionach. Jedne stroje nadal pozostawały samodziałowe i w całości były wytwarzane w obrębie gospodarstwa domowego, gdy inne ulegały już znacznym przemianom – w kroju i zdobnictwie – pod silnym wpływem kultury miasta. Najczęściej jednak elementy stare i nowe mieszały się ze sobą. Samodziałowe płótno i wełniaki łączyły się z aksamitem, zdobionym fabryczną pasmanterią, cekinami, koralikami.
Wystawa prezentuje elementy i dodatki dekoracyjne w strojach Lubelszczyzny: kobiece nakrycia głów, gorsety zdobione cekinowymi kompozycjami oraz z bogatych tkanin brokatowych i adamaszkowych, męskie pasy aksamitne i skórzane, wełniane krajki, laski z ozdobnymi rękojeściami, biżuterię, przykłady zdobienia tkanin haftem (haft tkacki zw. perebory, ścieg łańcuszkowy, ścieg krzyżykowy) oraz drukowaniem przy pomocy drewnianych klocków. Wystawę wzbogacają archiwalne fotografie z 1 poł. XX w.
 

 

Pas Gorset

haft

Pas męski (XIX/XX w.), pow. Biłgoraj Gorset panny (XIX/XX w.), pow. Lublin Haft tkacki zw. perebory (XIX/XX w.), pow. Włodawa