unia europejskawysoki kontrast A A A
  • unia

    unia

    1569-2019

    450-lecie Unii Lubelskiej

    Wystawa edukacyjna

  • popc

    popc

    Projekt www.muzeach

  • Rellikty

    Rellikty

    Relikty średniowiecznej drewnianej zabudowy wzgórza zamkowego w Lublinie – badania interdyscyplinarne i konserwacja


    Dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z programu: „Ochrona zabytków archeologicznych” na lata 2019-2020 

Nowe nabytki 2017: obrazy Antoniego Michalaka

Wersja do druku Poleć znajomemu

Święty Antoni przemawiający do ryb i Zwycięzca to obrazy Antoniego Michalaka zakupione w 2017 r. do zbiorów Muzeum Lubelskiego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Stanowią cenne uzupełnienie kolekcji muzealnej o obrazy wybitnego artysty, związanego ze środowiskiem lokalnym: Kazimierzem nad Wisłą, gdzie mieszkał oraz z Lublinem, gdzie prowadził zajęcia dla studentów historii sztuki na KUL.

Święty Antoni przemawiający do ryb, 1931 r.

Obraz został namalowany na Międzynarodową Wystawę Sztuki Religijnej w Padwie, zorganizowaną z okazji 700-lecia kanonizacji św. Antoniego Padewskiego. Pokazywany wraz z Ukrzyżowaniem ze św. Marią Magdaleną przyniósł artyście srebrny medal i uznanie. Przed wojną był prezentowany na wielu wystawach w kraju i za granicą. Obraz ukazuje jeden z cudów św. Antoniego, który wydarzył się w Rimini około 1227 r. Mieszkańcy miasteczka nie chcieli słuchać słowa Bożego, święty zwrócił się więc ku morzu i zaczął przemawiać do ryb, które podpłynęły do brzegu. Jest to jedna z najlepszych prac Antoniego Michalaka, odznacza się oryginalną kompozycją. Scena z życia świętego została ukazana na tle krajobrazu Kazimierza nad Wisłą. Do obrazu zachowało się pięć szkiców – cztery akwarelowe i jeden ołówkowy, oraz szkic ołówkiem głowy świętego.

Zwycięzca, 1948 r.

Obraz powstał na Olimpijski Konkurs Literatury i Sztuki zorganizowany z okazji Letniej Olimpiady w Londynie w 1948 r., lecz nie został przyjęty. Przez wiele lat zapomniany leżał zwinięty w rulon w pracowni artysty. Antoni Michalak wielokrotnie obrazował sceny narracyjne – biblijne i historyczne, jednak rzadko odnosił się do wydarzeń aktualnych, co czyni obraz unikatowym. Widoczne są w nim nawiązania do zakończonej niedawno II wojny światowej, a także nastroje, jakie panowały w powojennej Polsce.

Antoni Michalak
Urodził się w 1902 roku w Kozłowie Szlacheckim. W latach 1915–1918 przebywał w Odessie, rozpoczął tam edukację artystyczną. W 1918 r. wrócił do Warszawy, gdzie podjął naukę w Klasie Rysunkowej u Jana Kauzika i Miłosza Kotarbińskiego. Od 1919 r. studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Uczestniczył w corocznych plenerach malarskich w Kazimierzu nad Wisłą. Był współzałożycielem powstałego w 1925 r. Bractwa św. Łukasza, w skład którego weszli: B. Cybis, W. Bartoszewicz, J. Gotard, A. Jędrzejewski, E. Kanarek, E. Kokoszko, J. Podoski, T. Pruszkowski, C. Wdowiszewski, J. Wydra i J. Zamoyski. Antoni Michalak swoim malarstwem wpisywał się w założenia Bractwa, w którym kładziono nacisk na solidne opanowanie warsztatu malarskiego i na tematykę przedstawieniową. Praca dyplomowa „Bajka o szczęśliwym człowieku” zapewniła mu wyjazd na stypendium do Paryża. W 1927 r. osiadł na stałe w Kazimierzu Dolnym. Uczestniczył w wielu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych Bractwa w kraju i za granicą. Od lipca 1933 r. pracował w Państwowej Szkole Technicznej we Lwowie, ucząc rysunku i malarstwa dekoracyjnego. II wojnę światową spędził głównie w Kazimierzu. Po wojnie pracował przy konserwacji zabytków Wrocławia oraz prowadził zajęcia z rysunku i malarstwa dla studentów historii sztuki KUL (1948–1969). Zaprojektował witraże do kościoła akademickiego KUL oraz malował portrety rektorów. W porównaniu z okresem przedwojennym wystawiał mało, wykonywał głównie zamówienia prywatne. 26 maja 1975 r. Antoni Michalak zmarł w szpitalu w Warszawie, został pochowany w Kazimierzu Dolnym.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.