wysoki kontrast A A A
  • Kino Zamkowe

    Kino Zamkowe

    Nie mieszka. Żywe archiwum Roberta Kuśmirowskiego

    10 maja 2017, godz. 17.00

  • nieszawa kolonia

    nieszawa kolonia

    Nieszawa Kolonia

    Monografia osady z okresu rzymskiego

  • Złotnictwo

    Złotnictwo

    Złotnictwo lubelskie

    11 marca - 7 maja 2017

  • Przeżywaj

    Przeżywaj

    Przeżywaj historię!

    Tygodnie otwarte na Zamku Lubelskim i w oddziałach Muzeum Lubelskiego

  • Mysłowski

    Mysłowski

    Tadeusz Mysłowski. Kolekcja grafiki

    18 marca - 21 maja 2017

Tadeusz Kuduk. REMINISCENCJE

Wersja do druku Poleć znajomemu

Zamek Lubelski, 12 kwietnia - 28 maja 2017.

Otwarcie wystawy: 11 kwietnia, godz. 18.00.

Wystawa w Muzeum Lubelskim w Lublinie zatytułowana REMINISCENCJE daje niezwykłą okazję do szerszego wglądu w oryginalne malarstwo Tadeusza Kuduka. Jego twórczość niełatwo jest sklasyfikować i przyporządkować, zarówno pod względem stylu, formy, jak i treści. Artysta od początku podążał własną drogą, a cechą charakterystyczną dla jego malarstwa była i wciąż jest niezwykle wyrafinowana kolorystyka, zawsze finezyjnie przełamana, początkowo oparta na dopełnieniu i przenikaniu się tonów, później na barwnych kontrastach. We wczesnej fazie jego twórczości powstają obrazy, które drążą widziane i przeżywane sytuacje i wydarzenia. Artysta używając typowych dla siebie środków artystycznego wyrazu, opisuje świat w którym jesteśmy i żyjemy. Tworzy zapisy na płótnie i papierze nie publicystycznie, lecz zapraszając widza do odnajdywania swoich doświadczeń. Szanuje widza i jemu zostawia reżyserowanie.

Ja, patrząc na obrazy Kuduka, chłonę najpierw maestrię warsztatu i teatr, który żyje u artysty w sercu i doświadczeniach osobistych. Podzieliłabym twórczość Kuduka na cztery okresy. Najpierw były reminiscencje osobiście przeżytej w dzieciństwie wojny, później szukania w czasach gospodarki planowej, następnie aktualne problemy i wydarzenia (błogosławiony ks. Jerzy Popiełuszko, "Solidarność"). Okres czwarty charakteryzuje tendencja do odchodzenia od przedmiotowości w kierunku form bliskich abstrakcji. Nigdy nie była to publicystyka a malarskie drążenia formą i znaczeniami w zaplecza rzeczywistości. Bez względu na czas powstania prac, ich zestawienie obok ujawnia i potęguje tę wielką malarską siłę przenoszącą widza w świat metafizycznych i estetycznych doznań. Eksponowane obrazy to oleje i akryle na płótnie oraz techniki wodne na podłożu papierowym. Papier okazał się materią wyjątkowo wdzięczną i posłuszną. Poddany wielokrotnym ingerencjom, wyszukanym zabiegom, staje się obrazem z "życiorysem". Znacząca wielość jego prac to miniatury, one bywają szkicami do realizacji obrazów.

Pomimo swoistej różnorodności dzieł można pokusić się o stwierdzenie, że właściwie przez całe pięćdziesiąt pięć lat maluje wciąż ten sam, bardzo długi obraz.

Dorota Kubacka