wysoki kontrast A A A
  • Tężnia

    Tężnia

    Tężnia

    Instalacja Roberta Kuśmirowskiego na dziedzińcu Zamku Lubelskiego

  • Barbarzynskie tsunami

    Barbarzynskie tsunami

    Barbarzyńskie tsunami

    Zamek Lubelski, 24 marca - 27 maja 2018

  • Tsunami - towarzyszące

    Tsunami - towarzyszące

    Wykład prof. dr hab. Aleksandra Bursche Ulów i początki pieniądza germańskiego

    21 kwietnia 2018, godz. 14.00

  • Niepodległa

    Niepodległa

    Czas na Niepodległą. Wystawa w stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości

    Otwarcie wystawy: 20 kwietnia 2018, godz. 18.00

Tadeusz Kuduk. REMINISCENCJE

Wersja do druku Poleć znajomemu

Zamek Lubelski, 12 kwietnia - 28 maja 2017.

Wystawa w Muzeum Lubelskim w Lublinie zatytułowana REMINISCENCJE daje niezwykłą okazję do szerszego wglądu w oryginalne malarstwo Tadeusza Kuduka. Jego twórczość niełatwo jest sklasyfikować i przyporządkować, zarówno pod względem stylu, formy, jak i treści. Artysta od początku podążał własną drogą, a cechą charakterystyczną dla jego malarstwa była i wciąż jest niezwykle wyrafinowana kolorystyka, zawsze finezyjnie przełamana, początkowo oparta na dopełnieniu i przenikaniu się tonów, później na barwnych kontrastach. We wczesnej fazie jego twórczości powstają obrazy, które drążą widziane i przeżywane sytuacje i wydarzenia. Artysta używając typowych dla siebie środków artystycznego wyrazu, opisuje świat w którym jesteśmy i żyjemy. Tworzy zapisy na płótnie i papierze nie publicystycznie, lecz zapraszając widza do odnajdywania swoich doświadczeń. Szanuje widza i jemu zostawia reżyserowanie.

Ja, patrząc na obrazy Kuduka, chłonę najpierw maestrię warsztatu i teatr, który żyje u artysty w sercu i doświadczeniach osobistych. Podzieliłabym twórczość Kuduka na cztery okresy. Najpierw były reminiscencje osobiście przeżytej w dzieciństwie wojny, później szukania w czasach gospodarki planowej, następnie aktualne problemy i wydarzenia (błogosławiony ks. Jerzy Popiełuszko, "Solidarność"). Okres czwarty charakteryzuje tendencja do odchodzenia od przedmiotowości w kierunku form bliskich abstrakcji. Nigdy nie była to publicystyka a malarskie drążenia formą i znaczeniami w zaplecza rzeczywistości. Bez względu na czas powstania prac, ich zestawienie obok ujawnia i potęguje tę wielką malarską siłę przenoszącą widza w świat metafizycznych i estetycznych doznań. Eksponowane obrazy to oleje i akryle na płótnie oraz techniki wodne na podłożu papierowym. Papier okazał się materią wyjątkowo wdzięczną i posłuszną. Poddany wielokrotnym ingerencjom, wyszukanym zabiegom, staje się obrazem z "życiorysem". Znacząca wielość jego prac to miniatury, one bywają szkicami do realizacji obrazów.

Pomimo swoistej różnorodności dzieł można pokusić się o stwierdzenie, że właściwie przez całe pięćdziesiąt pięć lat maluje wciąż ten sam, bardzo długi obraz.

Dorota Kubacka